توضیحات

بدن انسان به‌ تنهایی از صد تریلیون سلول ساخته شده است. بیشتر سلول‌های بدن، سلول‌های شناور هستند. اکنون مردی را تصور کنید که حدود 150 پوند وزن دارد. حدود دو‌ سوم یا یک صد پوند از وزن این مرد را آب تشکیل می‌دهد؛ بنابراین 66 درصد بدن این مرد و ما را آب تشکیل می‌دهد؛ پس آنچه در آینه مشاهده می‌کنید، حدود صد پوند آب و بقیه‌ ماده‌ جامد است. بیشتر این صد پوند وزن را توده‌ مایع سمی، انگل، ویروس، باکتری کثیف، آلوده و متعفن، همچنین یک کیسه کربن قابل ارتجاع تشکیل می‌دهد. کیسه‌ای که در زندگی امروز این مخمصه عجیب و پیچیده گیر افتاده و ما آن را انسان می‌نامیم. تنها عامل مفقودی در این میان، وجدان، شعور و عقل سلیم است.

مارک تواین، نویسنده‌ بزرگ، در این باره چنین نوشته است: «هنگام مطالعه‌ کتاب‌های تندرستی مراقب باشید؛ زیرا ممکن است به‌ خاطر یک اشتباه چاپی، جان خود را از دست بدهید!»

بنابراین عقل سلیم به ما می‌گوید حدود صد پوند آب کثیف داریم که همواره آن را حمل می‌کنیم، پیش از این‌ که به‌ درستی آن را تنظیم کرده باشیم. از سویی ما آب را هر روزه می‌نوشیم. اگر شما به‌ طور طبیعی آب شهر می‌خورید یا حتی از نوشیدنی‌های تجاری استفاده می‌کنید یا غذاهایی را می‌خورید که با آب شهر تهیه شده است، پس به شهر مواد شیمیایی خوش آمدید.

اگر آن‌ قدر خوش‌شانس باشید که آب چاه بنوشید، هنوز نمی‌دانید وقتی کشاورز محصولات کشاورزی را سم‌پاشی می‌کند، چه اتفاقی می‌افتد. شاید اکنون این پرسش برای شما پیش بیاید که این مواد با من چه‌ می‌کنند؟ اد مک کیب (Ed McCabe) در این کتاب می‌گوید متأسفانه کاری که با شما می‌کنند، در آینده تأثیر خود را آشکار می‌کند و آن انباشته کردن این مواد در دراز‌ مدت در بدن‌تان است.

در بخشی از کتاب بدن خود را پر از اکسیژن کنید می‌خوانیم:

اگر شما نیز مثل من روی این کره‌ مسموم زندگی می‌کنید، پس می‌دانید که گزارش شده است ارگان‌های گوناگونی با این استدلال که اوزون نوعی سم خطرناک است، به خیال خود به سم‌زدایی پرداخته‌اند! اگر سطح اوزونی که از طریق ریه‌ها وارد بدن می‌شود، بسیار بالا باشد، باکتری‌ها، ویروس‌ها و مواد سمی اکسید شده، در بدن باقی می‌ماند، مجاری دفع مسدود می‌شود و شما در سینه احساس تنگی نفس می‌کنید یا شاید مجاری بینی و غشاهای مخاطی‌ شما نیز کمی متورم شود. بدترین اتفاق ممکن نیز این است که متوجه می‌شوید تنفس برای شما سخت‌تر می‌شود؛ زیرا هنوز مواد خاصی در ریه‌ها وجود دارد و وقتی از حوزه‌ اوزون خارج می‌شود یا دستگاه خاموش می‌شود، علائم آن ناپدید می‌شود.

روش واقعی برای اصلاح استفاده از تصفیه‌ کننده‌ هوای اوزون این است که در پایین‌ترین سطح و به‌ آرامی کار را آغاز کنید. البته پس از چند هفته، سطح آن را تا آن‌جا که احساس راحتی کنید بالا ببرید.

آیا تنفس اوزون به من آسیب می‌رساند؟ جالب است بدانید که شما در‌ حال‌ حاضر آن را تنفس می‌کنید؛ چون اوزون بخشی از طبیعت است. وانگهی مثال روشن در این باره آب است. همه موافقیم که آب خوب است؛ اما اگر به قدر کافی باشد. اوزون هم همین‌ گونه است و هر سیستم ارائه‌ اکسیژن فعال دیگر هم به همین صورت عمل می‌کند. سطوح زیاد اوزون باعث می‌شود شما احساس خفگی کنید؛ زیرا شش‌ها را به‌ دلیل‌ ارسال ذرات خارجی متورم می‌کند؛ اما شما به‌ طور طبیعی به آسیب‌ دیدگی دچار نمی‌شوید؛ زیرا بدن نه به‌ واسطه‌ انتقال آب و گاز خارجی اکسید شده‌ای که در قسمت خارجی سطوح سلولی ریه ایجاد شده است و برای محافظت از اندام‌های داخلی، خود را مسدود می‌کند بلکه با خردمندی واکنش نشان می‌دهد.

افراد هوشیار مدت‌ها قبل از دستیابی به این سطح، دستگاه را خاموش می‌کنند. افراد عادی که به‌ صورت اتفاقی سطوح زیادی از اوزون را در رویدادهای صنعتی تنفس می‌کنند، در مدتی کوتاه بدون آسیب‌ دیدگی دائمی، بهبود می‌یابند؛ پس همواره باید به این روش درمانی توجه کرد.