توضیحات

كالينگوود در سال 1943 درگذشت. اما شايد فقط پس از مرگ او مورخان به تمامي دين خود را به او تشخيص دادند. در اين كتاب كه پس از مرگ او انتشار يافت و به عنوان واپسين كلمات مردي توصيف شده كه نداي برجسته زمان ماست، وي به بررسي چگونگي باليدن مفهومي جديد تاريخ از هرودت تا به امروز پرداخته است. به نظر كالينگوود، تاريخ در كتاب‌ها و اسناد گنجانده نشده است. تاريخ فقط در علاقه و مشغوليت كنوني مورخي زنده است كه اين اسناد را تقسير مي‌كند و به اين طريق حالات ذهني را كه به كنكاش درباره آن مي‌پردازد، از نو در خود احيا مي‌كند